অংকন : আতিক্সা আৰ্ভি বৰা, সপ্তম শ্ৰেণী, মাৰ্ভেল মাইণ্ড একাডেমী, সৰুপথাৰ

বাল-গোপাল নাজিৰা, অসমৰ বানপানী - ২০২৬ অংকন : হিমদ্ৰী ফুকন, সপ্তম শ্ৰেণী, বল’সিং মেম’ৰিয়েল স্কুল, সৰুপথাৰ, অসম

নাজিৰা, অসমৰ বানপানী- ২০২৬ অংকন : স্নিগ্ধা পাল, অষ্টম শ্ৰেণী, ব’লসিং মেম’ৰিয়েল স্কুল, বৰপথাৰ, গোলাঘাট

শ্ৰীমতী আতিক্সা আৰ্ভি বৰা, সপ্তম শ্ৰেণী মাৰ্ভেল মাইণ্ড একাডেমি, সৰুপথাৰ অসম আৰু বানপানী শব্দ দুটা অতিকে চৰ্চিত ৷ শুকান হৈ থকা পৃথিৱীৰ স্থলভাগ জলমগ্ন হোৱা অৱস্থাটোক আমি সাধাৰণতে বানপানী বুলি কওঁ ৷ অত্যাধিক বৰষুণ, বৰফ গলাৰ ফলত নদ-নদী, জলাশয় আদিত পানী বাঢ়ি বানপানীৰ সৃষ্টি হয় ৷ কোবাল বোৱতী পানীয়ে ঘৰ-দুৱাৰ, জীৱ-জন্তু, গছ-গছনি, যান-বাহন আদি উটুৱাই এক সংকটময় পৰিস্থিতিৰ সৃষ্টি কৰে ৷ অসমত ১৯৫০ চনত হোৱা প্ৰৱল ভূমিকম্পৰ ফলত পৰ্বত, পাহাৰৰ পৰা পানীৰ লগত নামি অহা মাটি, শিল-বালি, গছ-গছ

অংকন: আৰুশ শইকীয়া, পঞ্চম শ্ৰেণী. কাৰ্মেল স্কুল, যোৰহাট

অংকন : শ্ৰদ্ধা শ্ৰেষ্ঠ, দ্বিতীয় শ্ৰেণী, বল’সিং মেম’ৰিয়েল স্কুল, সৰুপথাৰ, গোলাঘাট

অংকন: অংশুমান চেতিয়া, সপ্তম শ্ৰেণী, ডি.পি.এস. স্কুল, নুমলীগড়, গোলাঘাট

হিমদ্ৰী ফুকন, সপ্তম শ্ৰেণী বল’সিং মেম’ৰিয়েল স্কুল, সৰুপথাৰ মা, কবিতা এটা লিখো নে? কিনো লিখিম মা.....! চৌদিশে মৃত্যুৰ কিৰিলি, প্ৰকৃতিও ৰুষ্ট মা, মানৱও দানৱ হ’ল মা, পৃথিৱী আজি ৰুগ্ন হ’ল ৷ আমি কেনেখন পৃথিৱীত জন্মিলোঁ মা ! য’ত লাঞ্চিতা হয় নাৰী ...., কন্যা শিশুৰ ৰক্তেৰে ৰঞ্জিত হয় দানৱৰ দুহাত ৷ মানৱে পাহৰিছে মানৱতাৰ মূল্যবোধ, তথাপিও মা এমুঠিমান মানুহৰ বাবেই আমি আজি পোহৰময় হৈ আছোঁ, মা! ***********

অংকন : অভিলাষা বৰা, চতুৰ্থ শ্ৰেণী, বল’সিং মেম’ৰিয়েল স্কুল; বৰপথাৰ, গোলাঘাট

অংকন : কৃয়াঞ্চ জালান, চতুৰ্থ শ্ৰেণী, বল’সিং মেম’ৰিয়েল স্কুল, বৰপথাৰ

অংকন : চানভিকা প্ৰিয়ম বৰা, দ্বিতীয় শ্ৰেণী, ডনবস্ক’ চিনিয়ৰ চেকেণ্ডেৰী স্কুল, দেৰগাঁও

অংকন : শুভ্ৰনীল সোণোৱাল, প্ৰথম শ্ৰেণী, ছল্ট ব্ৰুক স্কুল, ডিব্ৰুগড়

অংকন : আতিক্সা আৰ্ভি বৰা, সপ্তম শ্ৰেণী, মাৰ্ভেল মাইণ্ড একাডেমী, সৰুপথাৰ, গোলাঘাট

তানিষ্কা বৰা, তৃতীয় শ্ৰেণী বল’সিং মেম’ৰিয়েল স্কুল; বৰপথাৰ, গোলাঘাট ১) হাড় নাই, মূৰ নাই, বিয়াগোম চৰাই, সাত সাগৰ তেৰ নদী পাৰ হৈ যায় ৷ ২) হাত আছে, ভৰি নাই, মূৰ হ’লে কটা, আধা মানুহ গিলি খায় বুকুখন ফটা ৷ ৩) হাত নাই নখ আছে, ভৰি নাই খোজ কাঢ়ে, পিঠিৰ ওপৰত ঘৰ, তাই যায় বাটকুৰি বাই৷ ৪) হাত-ভৰি দুয়োটায়েই পোন, জন্মতে বাৰু বুঢ়া হৈ আহে কোন ? ৫) হেৰা বাপু ৰোৱাচোন, পিঠিৰে কোনে বাট বুলে মোক কৈ যোৱাচোন ? ৬) হেৰ’ লক্ষ্মণ ভাই, কি গুটিৰ বাকলি নাই ? ৭) ক্ষন্তেকতে পোন হয় ক্ষন্তেকতে পাক, কোৱাচোন এই

স্বাস্তিকা তাঁতী, নৱম শ্ৰেণী, কেশৱচন্দ্ৰ হা:মে: স্কুল, সৰুপথাৰ লাক্‌পা শ্বেৰ্পা নেপালৰ এগৰাকী বিশ্ববিখ্যাত পর্বতাৰোহী। ১৯৭৩ চনত নেপালৰ এখন দুৰ্গম পাহাৰীয়া গাঁৱত তেওঁৰ জন্ম হয়। লাক্‌পা এঘাৰজন ভাই-ভনীৰ মাজত নেপালৰ মাকালু নামৰ ঠাইত বহু আৰ্থিক অসুবিধা আৰু কষ্টৰ মাজত ডাঙৰ দীঘল হৈছিল। কিন্তু তেওঁ কেতিয়াও সাহস হেৰুৱা নাছিল। কঠোৰ পৰিশ্ৰম, ধৈৰ্য আৰু অদম্য মনোবলৰ ফলত তেওঁ পৰ্বতাৰোহনৰ জগতত এক বিশেষ স্থান দখল কৰিবলৈ সক্ষম হয়। ২০০০ চনত লাক্‌পা শ্বেৰ্পাই প্ৰথমবাৰৰ বাবে পৃথিৱীৰ সৰ্

অংকন : জাৰা হায়াট খান, চতুৰ্থ শ্ৰেণী, বল’সিং মেম’ৰিয়েল স্কুল, বৰপথাৰ

অংকন : তৃষা দাস, দশম মান, প্ৰাগজ্যোতিষ আ:বিদ্যালয়,পাঞ্জাবাৰী, গুৱাহাটী

টিনা চ’ , চতুৰ্থ শ্ৰেণী বল’সিং মেম’ৰিয়েল স্কুল, বৰপথাৰ এখন অৰণ্যৰ দাঁতিৰ এটা পুখুৰীত এটা কাছ আৰু পুখুৰীৰ পাৰতে এটা শহাই বাস কৰিছিল ৷ গ্ৰীষ্ম কালৰ দুপৰীয়া এটাত কাছই গছ এজোপাৰ তলত শুই আছিল ৷ কাছক এনেদৰে শুই থকা দেখি শহাই মাত লগালে “ এলেহুৱা কাছ, তোমাৰ শোৱাৰ বাহিৰে আন কাম নাই নেকি? এলেহুৱা ক’ৰবাৰ!” কাছই ক’লে “তেনেকৈ নক’বাচোন, অলপ জিৰণিহে লৈছো” ৷ শহাই ক’লে, “এলেহুৱাক এলেহুৱা বুলি নকৈ কি বুলি ক’ব লাগে ৷ ঠিক আছে তুমি যদি এলেহুৱা নোহোৱা তেনে তোমাৰ আৰু মোৰ মাজত দৌৰ প্ৰতিযোগিতা এখন

অংকন : ৰিয়ান দত্ত, তৃতীয় শ্ৰেণী, বল’সিং মেম’ৰিয়েল স্কুল, বৰপথাৰ