কাতি বিহুৰ ওলগেৰে..... কাতি বিহুৰ ওলগ আৰু শাৰদীয় দুৰ্গোৎসৱৰ শুভেচ্ছা জনালোঁ….। আমি বাস কৰা এই পৃথিৱীখন আমাৰ অগোচৰেও অহৰহ সংঘৰ্ষৰ সন্মুখীন হৈ আহিছে। আমাৰ পৃথিৱীখনৰ ইতিহাসেই সংঘৰ্ষৰে ভৰা। পৃথিৱীৰ গঠনৰ পৰা আৰম্ভ কৰি আজিলৈকে সৰু-বৰ অনেক সংঘৰ্ষ সংঘটিত হৈছে। আমাৰ পৃথিৱীৰ উৎপত্তি আৰু আমাৰ পৃথিৱীৰ লগে লগে আৰু পৃথিৱীৰ চাৰিওফালে ঘূৰি ফুৰা জোনবাইৰ উৎপত্তিও হাজাৰ হাজাৰ বছৰৰ আগতে হোৱা সংঘৰ্ষৰেই ফল। সৃষ্টিৰ আদিতে হোৱা এনে সংঘৰ্ষৰ ফলতেই পৃথিৱীৰ অক্ষীয় হেলনীয়তাও প্ৰভাৱিত হয়, যিটো আজিৰ ঋতু

নিৰু দত্ত, নিশান্ত নিবাস, সৰুপথাৰ নিৰলা জীৱনৰ সন্ধানতঃ মৌলিক প্ৰয়োজন খাদ্য, বস্ত্ৰ আৰু বাসস্থান আজিৰ মানুহৰ বাবে জীৱন জিয়াবলৈ যথেষ্ট নহয়। অতি অৰ্থবানজনেও কেতিয়াবা সকলো অত্যাধুনিক সা-সুবিধাৰ মাজত থাকিও অভাৱ অনুভৱ কৰে প্ৰশান্তিৰ। জনসমাগমৰ পৰা নিৰলাত গৈ পোৱা প্ৰশান্তিয়ে মানুহক দিয়ে প্ৰকৃত জীৱনবোধ। তাহানিতে গাঁৱৰ পৰা চহৰলৈ মানুহৰ প্ৰব্ৰজন ঘটিছিল উন্নত জীৱনৰ আশাৰে। আজিৰ দিনত আকৌ মানুহৰ গাঁওমুখী হোৱাৰ প্ৰৱণতা বাঢ়িছে। কিয়নো আজি প্ৰকট হৈ পৰিছে যে প্ৰকৃতিৰ সকলো সুন্দৰতা সোমাই থা

Udeeta Borpujari, Jorhat When the clouds chose to burst, As the rain made shiny diamonds Before touching the muddy ground. Your body now lies on the ground, Dead and lifeless. Your humongous silhouette, Still reverberating the heartbeats That once were so full of life, But now it is like a sky full of dark clouds, Lingering with a few last breaths. Poincianas forming a carpet on the floor, Like a last salutation to the great soul. The birds stood still with grief, The b

ইৰা বৰঠাকুৰ, গুৱাহাটী ডাঃ বিভূতি ভূষণ বৰুৱাৰ একমাত্ৰ সন্তান অনিৰ্বাণ সৰুৰে পৰাই দেখাই শুনাই অতি মৰম লগা। সি পঢ়া-শুনাৰ লগতে খেলা-ধূলাতো পাৰ্গত আৰু স্কুলত শিক্ষক সকলৰো অতিকৈ প্ৰিয়পাত্ৰ। অনিৰ্বাণৰ বায়েক তাতকৈ বাৰ বছৰৰ ডাঙৰ। সি মেট্ৰিক পাছ কৰা বছৰতে বায়েকৰ বিয়া হ'ল। বায়েকেও গুৱাহাটী মেডিকেল কলেজৰ পৰা চিকিৎসা বিজ্ঞানৰ স্নাতক হৈ, নিজেই পছন্দ কৰা তাইতকৈ চাৰি বছৰৰ ডাঙৰ ডাক্তৰ এজনৰ লগত বিয়া হৈ এতিয়া দুয়োটাই দিল্লীৰ দুখন হস্পিটেলত কৰ্মৰত। দেউতাকে অনিৰ্বানকো মেডিকেল পঢ়োৱাৰ ব

অংকন : আতিক্সা আৰ্ভি বৰা, সপ্তম শ্ৰেণী, মাৰ্ভেল মাইণ্ড একাডেমী, সৰুপথাৰ

*** মা দুৰ্গা *** মন্দিতা শৰ্মা, গুৱাহাটী শৰতৰ নীলা আকাশত বগা মেঘৰ জোলা, কঁহুৱাৰ শুভ্ৰ হাঁহি আৰু শেৱালিৰ সুৰভিৰে যেতিয়া প্ৰকৃতিয়ে নতুন ৰূপত সাজে; তেতিয়াই যেন ধৰালৈ নামি আহে এক পৱিত্ৰ উৎসৱৰ বতৰা—শাৰদ দুৰ্গাপূজা। দুৰ্গাপূজা কেৱল মূৰ্তি প্ৰতিষ্ঠা, মন্ত্ৰোচ্চাৰণ আৰু অঞ্জলিৰ মাজতে সীমাবদ্ধ নহয়। ই মূলতঃ শক্তিৰ আৰাধনা। সেই শক্তি, যি অন্যায়ৰ বিৰুদ্ধে থিয় হয়; যি অন্ধকাৰৰ মাজতো পোহৰৰ সন্ধান কৰে; যি ধ্বংসৰ মাজৰ পৰা সৃষ্টিৰ সম্ভাৱনা উলিয়াই আনে। দেৱী দুৰ্গাৰ দশভুজা ৰূপ যেন ন

ড° তাৰাণা আৰমান ( শিল্পী)য়ে সপ্তম মানত, ডি.পি.এচ. নাজিৰাত পঢ়ি থাকোঁতে বনোৱা আৰ্ট। তাই এতিয়া প'ষ্ট ডক্টৰেট, চিয়াটেল, আমেৰিকা যুক্তৰাষ্ট্ৰত থাকে।

Dr. Anju Saikia Bhattacharjee, Mumbai In 2006, July, Mumbai had faced one of the worst flood in years. Pedro was on the street with his mother and siblings. They all swept away by flood except Pedro. He was barely 2 months old. Luckily one gentleman found him, rescued him and brought him to his home. As he was alone, Pedro became like his son. They were inseparable and shared a strong bond. After few years Pedro's human father died from heart attack. Pedro become orphan for

বাল-গোপাল নাজিৰা, অসমৰ বানপানী - ২০২৬ অংকন : হিমদ্ৰী ফুকন, সপ্তম শ্ৰেণী, বল’সিং মেম’ৰিয়েল স্কুল, সৰুপথাৰ, অসম

ৰাধিকা দাস কলিতা, গুৱাহাটী দৈনিক ৰুটিনখনৰ তাল-মান-লয়ৰ ছন্দ পতন ঘটিছে ৰীমাৰ। দুদিনমানৰ পৰা কথাটো মন কৰি আছে মাক হিমাই। ৰীমাই মন মাৰি থকা হৈছে। বহি বহি কিবা ভাবি থকা যেন লাগে মাকৰ। অনবৰতে নতুনকৈ জগা গৰু পোৱালিৰ দৰে দেও দি দি জঁপিয়াই থকা ৰীমা কি কাৰণত মনমাৰি থকা হৈছে? সেইটো লৈ এতিয়া মাকেহে চিন্তাত মৰিছে। সেইদিনা দেওবাৰ। বাপেক-জীয়েক দুয়োৰে বন্ধৰ দিন। কাষৰ কেইঘৰৰ সমনীয়া ল'ৰা-ছোৱালীকেইটাই মাজে মাজে বন্ধৰ দিনত কোনো এঘৰত একেলগে দুপৰীয়াৰ ভাতসাঁজ খায়। সিদিনা সিহঁতৰ আনন্দ ফ

শ্ৰীমতী নৱীকা দুৱৰা হৈছে শ্ৰীযুতা নীপা দুৱৰাৰ নাতিনী। তাই এই ছবিখন বিদ্যালয়ৰ নৱম শ্ৰেণীত থাকোঁতেই আঁকিছিল। তাই এতিয়া কলেজৰ দ্বিতীয় বৰ্ষৰ ছাত্ৰী। আইতাকে মৰমেৰে সাঁচি ৰাখিছে ছবিখন। নৱীকা বৰ্তমান মাক-দেউতাকহঁতৰ সৈতে লিভাৰম’ৰ, কেলিফৰ্ণিয়া, আমেৰিকা যুক্তৰাষ্টত থাকে।

নাজিৰা, অসমৰ বানপানী- ২০২৬ অংকন : স্নিগ্ধা পাল, অষ্টম শ্ৰেণী, ব’লসিং মেম’ৰিয়েল স্কুল, বৰপথাৰ, গোলাঘাট

Anju Jaiswal, Mumbai Life is a journey Not a permanent stay Enjoy each moment That comes your way. Life unfold different chapters We never know Somewhere grey clouds Somewhere beautiful rainbow. Life is a teacher No book can replace Rich experience and knowledge Grow us each day. Value Life A precious gift Live in the present Today is our own. *********

মন্দিতা শৰ্মা, গুৱাহাটী বান আহিলে কেৱল নদীয়ে পাৰ নাভাঙে ...... মনৰ দুৱাৰ-খিৰিকীবোৰো নিঠৰুৱা কৰে; এৰি থৈ যায় কেৱল নীৰৱতা, আৰু শুকাই নোযোৱা পানীৰ দাগ। উটি-ভাহি যায় ঘৰৰ ঠিকনা; কিন্তু গঢ়ি উঠে এগৰাকী আইৰ কোলাত আন এগৰাকী আইৰ সন্তানক আকোঁৱালি লোৱাৰ অলিখিত আত্মীয়তা। বানে শিকায় ...... সোঁতৰ সন্মুখত অহংকাৰৰ কোনো নাম নাখাটে; থাকে মাথোঁ দুখ ভগাই লোৱা দুহাত আৰু আশা কঢ়িয়াই অনা এখন নাও। বানে শিকায় ...... নাওখনৰ কোনো ধৰ্ম নাই, উদ্ধাৰৰ ৰছীয়ে কেতিয়াও কাৰো জাত নামানে, বিপদৰ স

শ্ৰীমতী আতিক্সা আৰ্ভি বৰা, সপ্তম শ্ৰেণী মাৰ্ভেল মাইণ্ড একাডেমি, সৰুপথাৰ অসম আৰু বানপানী শব্দ দুটা অতিকে চৰ্চিত ৷ শুকান হৈ থকা পৃথিৱীৰ স্থলভাগ জলমগ্ন হোৱা অৱস্থাটোক আমি সাধাৰণতে বানপানী বুলি কওঁ ৷ অত্যাধিক বৰষুণ, বৰফ গলাৰ ফলত নদ-নদী, জলাশয় আদিত পানী বাঢ়ি বানপানীৰ সৃষ্টি হয় ৷ কোবাল বোৱতী পানীয়ে ঘৰ-দুৱাৰ, জীৱ-জন্তু, গছ-গছনি, যান-বাহন আদি উটুৱাই এক সংকটময় পৰিস্থিতিৰ সৃষ্টি কৰে ৷ অসমত ১৯৫০ চনত হোৱা প্ৰৱল ভূমিকম্পৰ ফলত পৰ্বত, পাহাৰৰ পৰা পানীৰ লগত নামি অহা মাটি, শিল-বালি, গছ-গছ

অৰূপ কুমাৰ দাস বাৰাপেটা, বাক্সা, অসম ক) চাইকেল চলাই বান্দৰ ককা বজাৰলৈ গ'ল, মোনা ভৰাই আনিব কিনি পকা ভীম কল ৷ খ) শিয়াল মামা বুধিয়ক হাঁহ ধৰি খায়, ঘড়ী আৰু চশমা পিন্ধি সবাহলৈ যায় ৷ গ) পাৰ চৰায়ে দিয়ে ৰুণ পৰি ঘৰৰ চালত, মাছ এটাই নাচে নাচ পিছফালৰ খালত ৷ ঘ) এবাৰ এন্দুৰে ভাবিলে কৰি চাব খেতি, পাগুৰি মাৰি ওলাই গ'ল চহাবলৈ মাটি ৷ ঙ) কোৰ লৈ মাটি কাটে কাঁচিয়ে কাটে ধান, বাঁহ এডাল কাটিবলৈ দা এখন আন ৷ ********

অংকন: আৰুশ শইকীয়া, পঞ্চম শ্ৰেণী. কাৰ্মেল স্কুল, যোৰহাট