নিৰু দত্ত, নিশান্ত নিবাস, সৰুপথাৰ, গোলাঘাট         জুন মাহৰ শেষৰ সপ্তাহটো পাহিৰ মনত বৰ দীঘলীয়া যেন লাগিল। স্কুলত পাঠবোৰ ধাম-ধুম আগবাঢ়িছে। ইফালে ইউনিট টেষ্টো দিবলগীয়া হৈছে। জুলাই মাহত বিভিন্ন অনুষ্ঠানে পাতিব খোজা শিশু আৰু কিশোৰৰ উপযোগী কৰ্মশালাবোৰত অংশগ্ৰহণ কৰিবলৈ নিমন্ত্ৰণো আহিছে। এইবাৰ কোনো ধৰণৰ কৰ্মশালাৰ লগত জড়িত হ'বলৈ তাইৰ ইচ্ছা নাই। অৱশ্যে মাকেও তাইৰ অনিচ্ছাৰ প্ৰতি সঁহাৰি জনাইছে। তাই যে পূৰা-পূৰি দুসপ্তাহ আয়েকৰ ঘৰত কটাবগৈ সেয়া কম আনন্দৰ কথা নে!         এইবাৰ স্কুলত গৰম বন

অংকন : ধৃতিষ্মান কাকতি, দ্বিতীয় শ্ৰেণী, ব'ল'সিং মেম'ৰিয়েল স্কুল, বৰপথাৰ

ফাৰহান কুৰেছি, চতুৰ্থ শ্ৰেণী, বল’সিং মেম’ৰিয়েল স্কুল, বৰপথাৰ, গোলাঘাট   আমাৰ সকলোৰে মৰমৰ “জুবিন দা”; জুবিন গাৰ্গৰ জন্ম হয় ১৯৭২ চনৰ ১৮ নৱেম্বৰ তাৰিখে মেঘালয়ৰ তুৰা চহৰত ৷ তেখেতে স্কুলীয়া শিক্ষা অসমৰ বিভিন্ন ঠাইত গ্ৰহণ কৰিছিল৷ তেখেত  বিশ বছৰ বয়সতে এজন গায়ক হিচাপে বিখ্যাত হৈ পৰে ৷ তেখেতে ভাৰতৰ কেইবাটাও ভাষাত মুঠ ৩৮ হাজাৰ গীত গাইছে আৰু কেইবাখনো বোলছবিতো অভিনয় কৰিছে ৷  আগতে মই ৰাতিপুৱা শোৱাৰ পৰা উঠি শুনিছিলো “ গুৰু মোৰ গ’লাগৈ   আমাক নিথৰুৱা কৰি থৈ“ গীতটি। কিন্তু এতিয়া মই জুবিন দাৰ

( জুবিন গাৰ্গৰ স্মৃতিত )   মন্দিতা শৰ্মা, গুৱাহাটী   'Would you know my name if I saw you in heaven’ অন্তিম নিশাৰ শূন্যতাত নিগৰালা তোমাৰ মায়াবী কণ্ঠ- 'সৰগত যদি মোক দেখা, তুমি চিনিবানে মোৰ নাম?' শোক, আশা আৰু পুনৰ্মিলনৰ দুৰ্বাৰ আকাংক্ষা! প্ৰেম অস্তিত্ববিহীন অনন্ত, হৃদয়ৰ কম্পনেই চিনাকি দিব সেই বিশেষদিনা!   সবাকে অলক্ষিতে শেষ অভিবাদন জনাই গ'লা সেই দিনা! অনন্ত সুৰৰ সৰগত তুমি থাকিবা চিৰকাল অমৰ হৈ।   কবিতাৰে তুমি কৈ গ'লা; নদীৰ পৰা সাগৰলে গৈ সাগৰৰ পৰা নদীলৈ ঘূৰি আহিব পাৰা তুমি!   স

অংকন : ক্ৰিয়ান্স জালান, তৃতীয় মান, ব'ল'সিং মেম'ৰি য়েল স্কুল, বৰপথাৰ, গোলাঘাট

নিবেদিতা শৰ্মা, যোৰহাট                  ঐকান্তিক সাধনাৰে, সাফল্যৰ শীৰ্ষবিন্দুলৈ আৰোহণ কৰি, চিৰযুগমীয়া ঢৌ তুলি, চিৰ নতুন পানচৈত উটি, সময় নদীত পট আঁকি যোৱা, সংস্কৃতিৰ সাধক ড° ভূপেন হাজৰিকাদেৱৰ জীৱনাদৰ্শনৰ বিষয়ে প্ৰতিজন সংগীতপ্ৰেমীৰে অপাৰ আগ্ৰহ থাকে। গানৰ সুৰে অসমীয়াৰ হৃদয় গুণগুণাই থকা, ড° হাজৰিকা একেধাৰে গীতিকাৰ, সুৰকাৰ, গদ্যশিল্পী, সাংবাদিক। ভূপেনদা আছিল মহান সাংস্কৃতিক আদৰ্শৰ ৰূপকাৰ। অসম আৰু উত্তৰ পূৰ্বাঞ্চলৰ বৰ্ণাঢ্য সংস্কৃতিৰ পৰা তেখেত অনুপ্ৰাণিত হৈছিল, তাৰেই ফচল হৈছে তেখেত

উত্তৰ আৰু দক্ষিণ কোৰিয়াৰ মানচিত্ৰ চৈয়দ মীৰ মমতাজ হুছেইন, গুৱাহাটী   প্ৰতিজন ব্যক্তিৰে নতুন ঠাই চোৱাৰ আৰু ফুৰাৰ হেপাঁহ থাকে ৷ এই হেপাঁহৰ আলমতে কেতিয়াবা আমি মানে আমাৰ পৰিয়ালৰ আটাইকেইজন সদস্যই লগলাগি বছৰেকত এবাৰ হ’লেও ভ্ৰমণৰ নামত বিভিন্ন ঠাইলৈ ওলাই যাওঁ ৷ এই ভ্ৰমণবোৰত দেশ আৰু বিদেশ - দুয়ো ঠাই অন্তভুৰ্ক্ত থাকে।   দুহেজাৰ তেইশ চনৰ আৰম্ভণিতে, মানে জানুৱাৰী মাহত আমাৰ একমাত্ৰ ছোৱালী ফাজলীনৰ সুদূৰ দক্ষিণ কোৰিয়াৰ যুৱক জোনৰ লগত বিবাহ সম্পন্ন হৈ যায় ৷ বিয়াখন অসমৰ যোৰহাট চহৰত অনুষ্ঠিত হৈ

হিয়া দাস, উত্তৰ সিদ্ধেশ্বৰ পাহাৰ, শুৱালকুছি   এখন গাঁও আছিল। সেই গাঁৱতে এখন বৰ সুন্দৰ বিল আছিল। বিলত ৰঙা, নীলা, সেউজীয়া, হালধীয়া অসংখ্য মাছ আছিল। এই সকলোবোৰৰ ভিতৰত এজনী বিশেষ ধৰণৰ মাছ আছিল। বিশেষ এই কাৰণেই যে তাইৰ মূৰত একোছা নীলা চুলি আছিল। চুলিকোছা অনবৰত লাইটৰ দৰে চিকমিকাই থাকিছিল।   গাঁৱৰ সৰু ল'ৰা ছোৱালীবোৰে এই অসাধাৰণ চুলিকোছাৰ কাৰণেই মাছজনীক নীলি বুলি মাতিছিল। নীলিক সিহঁতে বৰ ভাল পাইছিল। নীলিয়েও ল'ৰা-ছোৱালীবোৰৰ লগত খেলি বৰ ভাল পাইছিল। তাই প্ৰত্যেক দিনাই বিলৰ পাৰলৈ উঠি আ

ড° অঞ্জু শইকীয়া ভট্টাচাৰ্য্য, মুম্বাই ১৯ চেপ্তেম্বৰ ২০২৫, এই দিনটো বাৰু কেনে ধৰৰে লওঁ? এজন বিখ্যাত, জনপ্ৰিয় পুৰুষৰ মৃত্যু দিন হিচাপে নে এজন মহাপুৰুষৰ জন্ম দিন হিচাপে লওঁ! তেখেতক আমি কিমান বুজি পালো? নে আমি তেওঁক বুজি পাবলৈ চেষ্টাই নকৰিলোঁ? যদিহে বুজি পালোহেঁতেন, তেতিয়া হ'লে জীয়াই থকা অৱস্থাতে মহাপুৰুষৰ আসনখন দিলোঁহেঁতেন।   হয়, মই ১৯৭২ চনৰ ১৮ নভেম্বৰত জন্মগ্ৰহণ কৰি, অতি কম দিন লৈ পৃথিবীলৈ আহি, সৌ সিদিনা,  ১৯ চেপ্তেম্বৰ ২০২৫ ত মৃত্যুবৰণ কৰা আমাৰ সকলোৰে মৰমৰ জুবিন গাৰ্গৰ কথাই

অংকণ : বৰেণ্য বিশ্ব বৰুৱা, চতুৰ্থ শ্ৰেণী, ডনবস্ক' উচ্চতৰ মাধ্যমিক বিদ্যালয়, লিচুবাৰী, যোৰহাট

ৰশ্মি ৰেখা পূজাৰী, কাহিলীপাৰা, গুৱাহাটী   পৃথিৱীৰ এক অপৰূপা আৰু অমূল্য সৃষ্টি নাৰী। নাৰীৰ অবিহনে এই পৃথিৱী সম্পূৰ্ণ হ'ব নোৱাৰে। নাৰী হ'ল প্ৰেমৰ মূৰ্তি, মৰম আৰু  দয়াৰ সাগৰ। সহনশীলতা, ধৈৰ্য আৰু লজ্জা হ'ল নাৰীৰ এক অপূৰ্ব অলংকাৰ। কেতিয়াবা মনত প্ৰশ্ন হয় ইমান গুণৰ অধিকাৰী হৈও নাৰীত্বক কেতিয়াবা অভিশপ্ত যেন অনুভৱ হয়। বৰ্তমান পৃথিৱীত নাৰীৰ ওপৰত যিমান যন্ত্ৰণা, অত্যাচাৰ চলি আছে সেই প্ৰশ্ন মনত আবিৰ্ভাৱ হোৱাতো স্বাভাৱিক। যদিও এক পক্ষে চাবলৈ গ'লে নাৰীয়ে ঘৰ-গৃহস্থী চলোৱাকে ধৰি মহাকাশ অভিযা

শ্ৰীমন্ত শংকৰদেৱ শ্ৰী শ্ৰী মাধৱদেৱ আৰমান হাজৰিকা, খাৰঘৰ, নৱী-মুম্বাই   অসমীয়া জাতিৰ কলা-সংস্কৃতিৰ আদিমূল জানিবলৈ বিচাৰিলে আমি প্ৰথমতেই শ্ৰীমন্ত শংকৰদেৱ আৰু তেখেতৰ প্ৰিয়তম শিষ্য শ্ৰীশ্ৰী মাধৱদেৱৰ বিষয়ে জানিবলৈ লাগিব। শংকৰ-মাধৱ, এই গুৰু দুজনাই অসমীয়া সমাজলৈ আদিতে আগবঢ়োৱা অৱদানৰ বিষয়ে শ্ৰদ্ধা-ভক্তিৰে স্মৰণ নকৰিলে অসমীয়া জাতিটোৰ বুৰঞ্জীয়েই আধৰুৱা বুলি মানিব লাগিব !   প্ৰায় ছশ বছৰৰ আগতেই এই গুৰু দুজনাই অসমৰ ভূখণ্ডত নৱ-বৈষ্ণৱ ধৰ্মৰ প্ৰচাৰৰ প্ৰয়াসেৰে সমগ্ৰ অসমীয়া জাতিৰ বিভিন্ন

অংকন : অংশুমান চেতিয়া, ষষ্ঠ শ্ৰেণী, দয়ানন্দ  বিদ্যা নিকেতন, সৰুপথাৰ, গোলাঘাট

অংকন : আতিক্সা আৰ্ভি বৰা, ষষ্ঠ শ্ৰেণী, মাৰ্ভেল মাইণ্ড একাডেমী, সৰুপথাৰ, গোলাঘাট

পবিত্ৰা বৰঘৰীয়া, মুম্বাই   শুই উঠাৰ পিছত আজিৰ মোৰ দিনটো খুউব ভালদৰেই আৰম্ভ হৈছিল। যোৱাৰাতি পিস্কিয়েও বৰ বিশেষ আমনি কৰা নাছিল, সেয়ে মাম্মীমাৰ লগত মই গোটেই ৰাতি শান্তিৰে শুব পাৰিছিলোঁ। পুৱা উঠি মাম্মীমাই ব্যায়াম, প্ৰাণায়াম আদি কৰিবলৈ বুলি যোগ-মেটখন পাৰি লওঁতেহে, লেঙেৰাই লেঙেৰাই কাঁড়ডাল অহাদি আহি মেটখনত তাইৰ নখবোৰ ধৰাবলৈ আৰম্ভ কৰিলেহি। তাইকে দেখি মোৰ নখবোৰো কিবা পিৰপিৰাই উঠা যেন লাগিল আৰু ময়ো তাইৰ পিছে পিছে গৈ দুবাৰমান নখবোৰ মেটত ঘহাওঁতেই মাম্মীমাই চোঁমাৰি উৰি অহাদি আহি আ

অংকন : দিব্যাংশ কাৰ্কী, অষ্টম শ্ৰেণী , ব’লসিং মেম’ৰিয়েল স্কুল, বৰপথাৰ, গোলাঘাট

অংকন : প্ৰীতিশ প্ৰিয়ম বৰা, চতুৰ্থ শ্ৰেণী, ব’লসিং মেম’ৰিয়েল স্কুল, বৰপথাৰ, গোলাঘাট

অনিতা দেৱী, কাহিলীপাৰা, গুৱাহাটী   মহেন্দ্ৰৰ ঘৰত আজি আলহীৰ উখল-মাখল পৰিবৱেশ এটা বিৰাজমান। ভিন্ন প্ৰকাৰৰ ব্যঞ্জন ৰন্ধিবৰ বাবে  কাৰিকৰসকল ব্যস্ত হৈ পৰিছে। প্ৰয়োজনীয় সকলো সামগ্ৰীৰ বজাৰ কৰা হ'ল নে আৰু কিবা খাদ্য  সামগ্ৰী লাগিব মহেন্দ্ৰই পত্নী পৰীক আকৌ এবাৰ সুধিলে। পৰীয়ে জনালে যে সকলো সামগ্ৰী ইতিমধ্যে   অলপ বেছি বেছিকৈয়ে অনা হৈছে, কাৰণ অতিথি কিছু বাঢ়িবও পাৰে।   পৰীৰ কথা শুনি মহেন্দ্ৰই শলাগি ক'লে,” ঠিকেই কৈছা, সময়ত কম হলে অসুবিধা হয়”। মাক-দেউতাকৰ কথা শুনি ওচৰতে থকা তেওঁলোকৰ পুত্ৰ

চয়নিকা শৰ্মা, চান্দমাৰী, গুৱাহাটী   মৰমৰ মইনাহঁত,   তোমালোক সকলোৱে ভালে আছা নিশ্চয় ! পঢ়া-শুনা ভালকৈ কৰি আছা নে? আজি মই তোমালোকৰ চয়নিকা...

পবিত্ৰা বৰঘৰীয়া, মুম্বাই   এসময়ত এখন অটব্য অৰণ্যৰ কাষত এজন দুখীয়া খৰিকটীয়াই পত্নী আৰু দুটা সন্তানৰ সৈতে বৰ কষ্টেৰে বসবাস কৰিছিল। তেওঁৰ ল'ৰাটোৰ নাম আছিল হেনচেল আৰু ছোৱালীজনীৰ গ্রেটেল। এবাৰ সেই ঠাইত ইমান খাদ্যৰ আকালে দেখা দিলে যে, খৰিকটীয়াই কোনোমতে পৰিয়ালটোৰ বাবে সামান্য আহাৰৰো যোগাৰ কৰিব নোৱৰা অৱস্থাৰ সৃষ্টি হ'ল। এনে অনাটনৰ মাজত তেওঁ, পত্নী আৰু ল'ৰা ছোৱালী দুটিৰে সৈতে কেনেকৈ জীয়াই থাকিব তাকে ভাবি চিন্তি উপায় নাপাই ৰাতি বিচনাত ইকাটি-সিকাটিকৈ থাকিও টোপনি নহাত হুমুনিয়াহ কাঢ়ি